Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت
Газель 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت
Газель 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Газель 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Газель 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Газель 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست
Газель 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Газель 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است
Газель 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Газель 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟
Газель 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Газель 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Газель 2147آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است
Газель 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Газель 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است
Газель 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی استبر گوهر شهوار، صدف کام نهنگی است
Газель 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است
Газель 2188منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست
Газель 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت
Газель 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت
Газель 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Газель 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Газель 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است
Газель 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست
Газель 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Газель 2256زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست
Газель 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Газель 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Газель 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
Газель 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح