نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟

عشق در هر نفسی دام دگر طرح کندبحر را کم نشود سلسله تازه موج

نگسلد سلسله ممکن و واجب از همبحر هرگز نشود ساده ز شیرازه موج

از حوادث دل غافل سبک از جای رودکف بی مغز بود محمل جمازه موج

گوهری را ز میان برد صدف کز هوسشدهن بحر نیاسود ز خمیازه موج

دل چه داند که چه شورست درین قلمز چشمنرسیده است به گوش صدف آوازه موج

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. آفرین بر قلم چشمه گشایت صائبتازه شد جانم ازین زمزمه تازه موج

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе