Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Газель 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Газель 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Газель 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Газель 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟
Газель 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Газель 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Газель 2147آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است
Газель 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Газель 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است
Газель 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی استبر گوهر شهوار، صدف کام نهنگی است
Газель 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است
Газель 2188منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست
Газель 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت
Газель 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت
Газель 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Газель 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Газель 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است
Газель 2232تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیستکی قدر آب داند هر کس که تشنه لب نیست
Газель 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Газель 2256زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست
Газель 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث
Газель 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Газель 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
Газель 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ
Газель 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Газель 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ
Газель 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد
Газель 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
Газель 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟