Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم
Газель 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Газель 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم
Газель 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارمکه زیر تیغ حوادث همین سپر دارم
Газель 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Газель 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم
Газель 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم
Газель 5760چراغ طور نسوزد اگر کلیم شومشکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم
Газель 5765نه می به جام و نه گل در کنار میخواهمتبسمی ز لب لعل یار میخواهم
Газель 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم
Газель 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Газель 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟به هیچ و پوچ دل خویش چند آب کنیم؟
Газель 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Газель 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام
Газель 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم
Газель 5804تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟
Газель 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Газель 5822آغاز خط مفارقت از یار میکنمدر نوبهار پشت به گلزار میکنم
Газель 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Газель 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم
Газель 5843یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم
Газель 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Газель 5847ما نام خود ز صفحهٔ دلها ستردهایمدر دفتر جهان ورق باد بردهایم
Газель 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم
Газель 5862ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Газель 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم
Газель 5876ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم
Газель 5877با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم
Газель 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم
Газель 5903وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم