Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد
Газель 3400پایم از گرمی رفتار چنان میسوزدکه دل آبله بر ریگ روان میسوزد
Газель 3406نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزدنه ز همصحبتی ما ضرری برخیزد
Газель 3416تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد
Газель 3418جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسدبوی پیراهن یوسف به گریبان نرسد
Газель 3422دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد
Газель 3426هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد
Газель 3427جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد
Газель 3429بیت معمور شد آن خانه که ویران تو شدحلقه کعبه شد آن چشم که حیران تو شد
Газель 3432صاف با ما دل آن شعله بیباک نشدسوخت پروانه ما و ز گنه پاک نشد
Газель 3433عاشقان را چه غم از سلسله پا باشد؟موج کی مانع آمد شد دریا باشد؟
Газель 3440دایم از فکر سفر پیر مشوش باشدقامت خم شده را نعل در آتش باشد
Газель 3443دل ازان دورتر افتاده که واصل باشدیار وحشی تر ازان است که در دل باشد
Газель 3457گرچه آن سرو روان در همه جا می باشدنیست ممکن که توان یافت کجا می باشد
Газель 3458کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟حرکت لازمه قبله نما می باشد
Газель 3462شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد
Газель 3464دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد
Газель 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد
Газель 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد
Газель 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
Газель 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند
Газель 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Газель 3492دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند
Газель 3502از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند
Газель 3503غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند
Газель 3505نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند
Газель 3527فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند
Газель 3537رفع دلتنگی من نشأه صهبا نکندهیچ کس غنچه پیکان به نفس وا نکند
Газель 3545کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند
Газель 3546چه بهشتی است که آن بند قبا بگشاینددر فردوس به روی دل ما بگشایند