Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست
Газель 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست
Газель 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت
Газель 2212ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است
Газель 2213عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است
Газель 2214سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است
Газель 2215صدق، روشنگر ضمیر من استصبح روشن ضمیر، پیر من است
Газель 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است
Газель 2236شراب نامرادی بی خمارستبه قدر تلخی این می خوشگوارست
Газель 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است
Газель 2242در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست
Газель 2257خود به خود چشم تو در گفتارستبیخودی لازمه بیمارست
Газель 2262زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت
Газель 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچبگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ
Газель 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح
Газель 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبحرفته رفته می کند گل داغ پنهانم چو صبح
Газель 2286می زند موج پریزاد، صنمخانه صبحفیض موجی است سبکسیر ز پیمانه صبح
Газель 2288گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبحروشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح
Газель 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدحکه آب خضر نیرزد به رونمای قدح
Газель 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبحدایم بود ز صدق طلب پخته نان صبح
Газель 2309وقت است بگذریم چو موج از شراب تلخبیرون کشیم گوهر خود را ز آب تلخ
Газель 2316تا ز خط حسن تو عنبر بر سر آتش نهادمغز ما سوداییان سر بر سر آتش نهاد
Газель 2318مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یادرشته بسیار این عقد گهر دارد به یاد
Газель 2320غفلت دل از شراب ناب می گردد زیادتیرگی آیینه را از آب می گردد زیاد
Газель 2322دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپدمی شود قلاب محکمتر چو ماهی می تپد
Газель 2328زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟بی خطا افتاده خود را چرا سر می برد؟
Газель 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد
Газель 2336چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرددر پی آزار زخم چشم سوزن می پرد
Газель 2346چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرداین دخان چشم مرا نمناک نتوانست کرد
Газель 2358خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کردکی به زنجیرش توان پا بسته تعمیر کرد؟