Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل ازان دورتر افتاده که واصل باشدیار وحشی تر ازان است که در دل باشد
Газель 3464دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد
Газель 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد
Газель 3484عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند
Газель 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
Газель 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Газель 3492دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند
Газель 3493بال پرواز خود آن مردم غافل بستندکه به زنار علایق کمر دل بستند
Газель 3494کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چنددر ره سیل حوادث، ده ویرانی چند
Газель 3502از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند
Газель 3506تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدندهمه گلهای چمن در پس دیوار شدند
Газель 3513عشرت روی زمین بی سر و پایان دارنددخل بی خرج اگر هست گدایان دارند
Газель 3514شیشه هایی که درستی ز شکستن دارندپشت بر کوه ز سنگینی دشمن دارند
Газель 3517بد درونان که به همواری ظاهر سمرندهمه چون آب تنک، پرده سنگ خطرند
Газель 3523ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشنداز بخیلی به قلم آب ز دریا نوشند
Газель 3524غافلان رطل گران را به دو دم می نوشندعاقلان آب ز دریا به قلم می نوشند
Газель 3537رفع دلتنگی من نشأه صهبا نکندهیچ کس غنچه پیکان به نفس وا نکند
Газель 3539غم محال است که تدبیر دل من نکنداین نه برقی است که دلسوزی خرمن نکند
Газель 3545کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند
Газель 3546چه بهشتی است که آن بند قبا بگشاینددر فردوس به روی دل ما بگشایند
Газель 3549هرکه خامش شود از حادثه آزاد بودخنده کبک دلیل ره صیاد بود
Газель 3550دل اهل نظر آن به که گرفتار بودصحت چشم در آن است که بیمار بود
Газель 3554بنده حسن خداداد شوم همچو کلیمآتش داغ من از مجمره طور بود
Газель 3556دانه خال تو روزی که مرا در دل بودحاصل روی زمین از من بی حاصل بود
Газель 3557می روشن گهران چهره گلفام بودنقل صاحب نظران چشم چو بادام بود
Газель 3558دست و دامن چه سزاوار عطای تو بود؟ظرف دریوزه کند هرکه گدای تو بود
Газель 3566دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود
Газель 3569باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود
Газель 3570باد را راه در آن طره پیچان نبودشانه را دست بر آن زلف پریشان نبود
Газель 3581جگر تشنه محال است که سیراب شودگر عقیق لب او در دهنم آب شود