Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت
Отдельное стихотворение 113دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت
Газель 116نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را
Отдельное стихотворение 125ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است
Газель 128تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرادورگردی و نگاهِ دور میسازد مرا
Газель 130تنپرستی زیردستِ خاک میسازد مرابیخودی تاجِ سرِ افلاک میسازد مرا
Газель 133از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مرا
Отдельное стихотворение 136زاهدان را گوشه خلوت بس استعارفان را نشأه وحدت بس است
Газель 141پردهدار و حاجب و دربان نمیباشد مراخانه چون آیینه بیمهمان نمیباشد مرا
Отдельное стихотворение 158یعقوب بد نکرد که در هجر چشم باختدر قحط حسن، چشم گشودن چه لازم است؟
Отдельное стихотворение 159امروز حسن خط به رخ او مسلم استیاقوت از شکسته آن زلف، درهم است
Газель 166پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا
Газель 167می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟
Газель 173در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا
Газель 174کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا
Газель 176خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا
Газель 178چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا
Газель 179طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا
Отдельное стихотворение 186از خموشی هرکه سر در جیب فکرت میبرددر سخن از دیگران گوی سعادت میبرد
Газель 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Отдельное стихотворение 190ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرداشک شور من نمک در دیده پیمانه کرد
Газель 189گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را
Отдельное стихотворение 192بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد
Газель 191دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را
Отдельное стихотворение 193می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟روغن بادام چون ریگ روان را پرورد؟
Отдельное стихотворение 201هر قدر نقاش نقش او به دقت میکشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت میکشد
Отдельное стихотворение 203خط ظالم از گل رخسار او کین می کشدانتقام بلبلان از باغ گلچین می کشد
Отдельное стихотворение 205هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد
Газель 204پوست زندان است بر تن زاهد افسرده راحاجت زندان دیگر نیست خون مرده را
Отдельное стихотворение 213فتنه و آشوب از هرسو به من رو کردهاندتا دگر چشمان پرکارش چه جادو کردهاند