Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
زین نه صدف به روشنی دل گذشته امچون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام
Газель 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام
Газель 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم
Газель 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Газель 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Газель 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Газель 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Газель 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Газель 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Газель 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Газель 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
Газель 5835طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Газель 5836خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایمدر خارزار بر ورق گل نشسته ایم
Газель 5837خرسند با هزار تمنی نشسته ایمبا صد هزار درد تسلی نشسته ایم
Газель 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم
Газель 5839این سطرهای آه که هرجا نوشتهایماز روی آن دو زلف چلیپا نوشتهایم
Газель 5842ما شمع را به شهپر خود، سر گرفتهایمدایم ز شیشه پنبه به لب برگرفتهایم
Газель 5848ما توبه را به طاعت پیمانه برده ایممحراب را به سجده بتخانه برده ایم
Газель 5850ما خیر باد لذت پرواز کرده ایمتعویذ بال چنگل شهباز کرده ایم
Газель 5854چندین کتاب در گرو باده کرده ایمتا از غبار، صفحه دل ساده کرده ایم
Газель 5856ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایمدر آب تیغ، دام چو جوهر فکنده ایم
Газель 5859ما پرده از حقیقت عالم کشیدهایمدر غورگی به نشئه این می رسیدهایم
Газель 5864ما همچو غنچه سر به گریبان کشیده ایمگوی مراد در خم چوگان کشیده ایم
Газель 5866ما گرچه در بلندی فطرت یگانهایمصد پله خاکسارتر از آستانهایم
Газель 5872ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیمسر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم
Газель 5874نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم
Газель 5875ما تازه روی چون صدف از دانه خودیمخرسند از محیط به پیمانه خودیم
Газель 5878در کوی جان به قطع مراحل نمیرسیمتا گرد جسم هست به منزل نمیرسیم
Газель 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم
Газель 5891از خویش می رویم و ترا یاد می کنیمدر کوه قاف صید پریزاد می کنیم