Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
زشکر خنده لعل او روان را تازه می سازدمی گلرنگ وقت صبح جان را تازه می سازد
Газель 3019مکن کاری که از جورت دل اندوهگین لرزدکه از لرزیدن من آسمانها چون زمین لرزد
Газель 3023دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزد
Газель 3030ز ماتمخانه ما نغمه عشرت کجا خیزد؟سپند از آتش ما تنگدستان بینوا خیزد
Газель 3054گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزدبه خرمن گل به جیب و دامن اغیار می ریزد
Газель 3076به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شدغبار خاطر باغ است هر ابری که بی نم شد
Газель 3078رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شدلطافتهای عالم گرد شد سیب زنخدان شد
Газель 3088دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشدقبای بی گریبان را چه پروای عسس باشد؟
Газель 3095چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد
Газель 3096اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشدمرا امید نصرت از سپر انداختن باشد
Газель 3112حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟کجا آسودگی در خانه زنبور می باشد؟
Газель 3113گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشدچو نیش و نوش با هم شد زآفت دور می باشد
Газель 3122بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشد
Газель 3128حصاری آدمی را به ز همواری نمیباشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمیباشد
Газель 3131زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصدکه در دریای بی آرام کف ناچار می رقصد
Газель 3133خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالدزبس افتاده شوخ این سبزه زیر سنگ می بالد
Газель 3135به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمدزمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمد
Газель 3151زمین را وحشی رم کرده یک کف خاک می داندفضای آسمان را حلقه فتراک می داند
Газель 3158زنقش آرزو دل پاک گردیدن نمی داندامل هر جا بساطی چید بر چیدن نمی داند
Газель 3169سخن پوشیده در لعل لب جانان نمیمانداگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمیماند
Газель 3172سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماندچو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند
Газель 3191اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آیدکجا از عهده خواب گران من برون آید؟
Газель 3192گر از نظاره خورشید در چشم آب میآیدز روی لالهرنگش در نظر خوناب میآید
Газель 3199به آیین تمام از خُم شراب صاف میآیدعجب فوج پریزادی ز کوه قاف میآید!
Газель 3204از ان گلشن دل گستاخ من گل چیده می آیدکه چشم باغبان آنجا زخود پوشیده می آید
Газель 3205اگر درد مرا زان بیمروت چاره میآیدنه آخر چشمه هم بیرون ز سنگ خاره میآید؟
Газель 3214زدل کاری که آید از لب خندان نمی آیدگشاد تیر از سوفار چون پیکان نمی آید
Газель 3215ز انجم نور مه در دیده روزن نمیآیدز چندین چشم، کار یک دل روشن نمیآید
Газель 3217زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آیدزبوی گل، نفس در سینه دزدیدن نمی آید
Газель 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین بایدنپردازد به کس، آیینه سیما این چنین باید