Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است
Газель 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامیکِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را
Газель 82صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش راپردهٔ رویِ توکّل ساز، کارِ خویش را
Газель 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را
Отдельное стихотворение 85بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست
Газель 85من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟
Отдельное стихотворение 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Отдельное стихотворение 89(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)
Газель 91چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را
Газель 99نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را
Отдельное стихотворение 106نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است
Отдельное стихотворение 111دل هر کس که مسلم ز علایق رسته استچون سپندی است که از آتش سوزان جسته است
Газель 111دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را
Отдельное стихотворение 116سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست
Отдельное стихотворение 117ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است
Газель 118غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا
Отдельное стихотворение 126هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟
Отдельное стихотворение 128بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی استهر حلقه پی رفتن حسن تو رکابی است
Отдельное стихотворение 129اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی استکآبادی این طایفه موقوف خرابی است
Газель 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Отдельное стихотворение 133ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
Отдельное стихотворение 134در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
Газель 135عشقِ پنهان باعثِ روشنروانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
Отдельное стихотворение 137ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است
Отдельное стихотворение 141ای که گفتی نگاه خیره توپرده شرم از میان برداشت:
Отдельное стихотворение 144زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد
Газель 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مرا
Отдельное стихотворение 152ترخنده از عرق به می ناب زد رختباز این چه نقش بود که بر آب زد رخت
Газель 153نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا
Отдельное стихотворение 157موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است