Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامیکِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را
Отдельное стихотворение 77تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است
Газель 82صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش راپردهٔ رویِ توکّل ساز، کارِ خویش را
Отдельное стихотворение 83هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست
Газель 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را
Газель 85من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟
Газель 91چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را
Газель 99نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را
Отдельное стихотворение 100در شکست دل ما سعی نه از تدبیرستپشت این لشکر آگاه، دم شمشیرست
Отдельное стихотворение 105اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است
Отдельное стихотворение 107یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین استچشم بد دور ازان ملک که حدش این است
Отдельное стихотворение 110راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است
Отдельное стихотворение 112جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت
Отдельное стихотворение 114(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریختز چارموجه غم در دهان مار گریخت)
Отдельное стихотворение 122کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست
Отдельное стихотворение 123تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است
Газель 123خواب وقتِ فیض در محراب میگیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب میگیرد مرا
Газель 126چشمِ او چندان که مستِ خواب میسازد مراتابِ آن موی میان بیتاب میسازد مرا
Отдельное стихотворение 128بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی استهر حلقه پی رفتن حسن تو رکابی است
Отдельное стихотворение 131جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیستچون خم ز خرابات مرا پای سفر نیست
Газель 134سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا
Отдельное стихотворение 135هر کس طمع روی دل از مردم خس داشتامید شکرخند گل از چاک قفس داشت
Отдельное стихотворение 138در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداستآیینه صاف چون شد آیینه ساز پیداست
Газель 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
Отдельное стихотворение 141ای که گفتی نگاه خیره توپرده شرم از میان برداشت:
Отдельное стихотворение 143شنیدم آنقدر از دوستان تلخکه شد شیرینی جان در دهان تلخ
Газель 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا
Газель 150شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا
Газель 153نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا
Газель 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا