Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
زهر در پیمانه کردم انگبین پنداشتندخون دل خوردم شراب آتشین پنداشتند
Отдельное стихотворение 216پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زندپرده فانوس، دامن بر چراغم می زند
Газель 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه رادیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را
Отдельное стихотворение 219اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشنداین سگان با آهوان گردن به دعوی می کشند
Отдельное стихотворение 220گه لب لعلش دهد دشنام و گه تحسین کندهر نفس خود را به رنگی در دلم شیرین کند
Отдельное стихотворение 222روح را با تن شکمپرور برابر میکندبادبان را کشتی پربار لنگر میکند
Газель 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را
Отдельное стихотворение 224ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گرددز خورشید قیامت این ثمرها خام می گردد
Газель 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه راسوختن شد باعث نشو و نما این دانه را
Отдельное стихотворение 227کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد
Газель 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را
Отдельное стихотворение 234خوشا دردی که مهرم از لب خاموش برداردخوشا جوشی که از سر دیگ را سرپوش بردارد
Газель 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه رامی دهد در بیضه فولاد پر آیینه را
Отдельное стихотворение 242داغ عاشق سازگاری کی به مرهم میکند؟لاله این باغ خون در چشم شبنم میکند
Отдельное стихотворение 246چند حرف بوسه او بر لب جان بشکند؟چند جامم در کنار آب حیوان بشکند؟
Отдельное стихотворение 247رهروان چون بر میان دامان استغنا زنندهر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند
Отдельное стихотворение 248حقپرستانی که از عشق خدا دم میزنندگام اول پشت پا بر هر دو عالم میزنند
Газель 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما
Отдельное стихотворение 255بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شودبی دم تیغت اگر آبی خورم خنجر شود
Отдельное стихотворение 264خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد
Газель 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Газель 267با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ماهمچو مرکز پای بر جاییم و سیاریم ما
Отдельное стихотворение 270چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گرددنشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد
Газель 269دیده سیر و دل بی مدعا داریم ماآنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما
Отдельное стихотворение 271ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد
Газель 270از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما
Отдельное стихотворение 272به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردداگر زاغ آید اینجا غیرت طاوس می گردد
Отдельное стихотворение 277قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیردجنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد
Отдельное стихотворение 281نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازدنسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد
Газель 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان مامو نمی گنجد میان گریه و مژگان ما