Мухаммед Хусейн Шахрияр
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تا که از طارم میخانه نشان خواهد بودطاق ابروی توام قبله جان خواهد بود
Газель 59شمعی فروخت چهره که پروانهٔ تو بودعقلی درید پرده که دیوانهٔ تو بود
Газель 63گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
Газель 65دیدمت دورنمای در و بام ای شیرازسرم آمد به برِ سینه؛ سلام ای شیراز
Газель 66فَرُّخا از تو دلم ساخته با یاد هنوزخبر از کوی تو میآوردم باد هنوز
Газель 70آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
Газель 71به تودیع تو جان میخواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت میکنم حافظ خداحافظ
Газель 73از غم جدا مشو که غنا میدهد به دلاما چه غم غمی که خدا میدهد به دل
Газель 88خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمخمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم
Газель 92روی در کعبه این کاخ کبود آمدهایمچون کواکب به طواف و به درود آمدهایم
Газель 96تا کی در انتظار گذاری به زاریامباز آی بعد از این همه چشمانتظاریام
Газель 97ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیاماین نیست مزد رنج من و باغبانیام
Газель 106در بهاران سری از خاک برون آوردنخنده ای کردن و از باد خزان افسردن
Газель 114این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من
Газель 119سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه؟زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه؟
Газель 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Газель 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Газель 138ای پریچهره که آهنگ کلیسا داریسینهٔ مریم و سیمای مسیحا داری
Газель 142اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی
Газель 147خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی
Газель 149نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی
Газель 161مژه سوزن رفویی، نخی از شکنج موییکه زنی به پارههای دلم ای پری رفویی
Газель 13باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب
Газель 14صدای سوز دل شهریار و ساز حبیبچه دولتی است به زندانیان خاک نصیب
Газель 17ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شبهای درازت
Газель 19ماهم که هالهای به رخ از دود آهش استدائم گرفته چون دل من روی ماهش است
Газель 25کنون که فتنه فرا رفت و فرصت است ای دوستبیا که نوبت انس است و الفت است ای دوست
Газель 28هیچ آفریدهای به جمال فریده نیستاین لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست
Газель 29خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست
Газель 31برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت