Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خاکیدلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت
Газель 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
Газель 81بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت
Газель 97عشق تو به گرد هر که برگردداز زلف تو بیقرارتر گردد
Газель 129ازین دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کسوزین بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Газель 130می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید
Газель 184با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد
Газель 236این خود چه صورت است که من پایبست اویموین خود چه آفت است که من زیر دست اویم
Газель 259یارب از عشق چه سرمستم و بیخویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم
Газель 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Газель 329یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی
Газель 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Газель 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Газель 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Газель 375با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Газель 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Газель 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Газель 381عتاب رنگ به من نامهای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی
Касыда 63دلهای ما قرارگه درد کردهانددار القرار بر دل ما سرد کردهاند
Касыда 69دشت موقف را لباس از جوهر جان دیدهاندکوه رحمت را اساس از گوهر کان دیدهاند
Касыда 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Рубаи 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Рубаи 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Рубаи 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Рубаи 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Рубаи 209احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام
Рубаи 215ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Рубаи 282ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو
Рубаи 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Кыта 29دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بیادبار بینی بر درت