Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Прошла, умчалась юность Хагани,Печальны были все года и дни.
Рубаи 74آفاق به پای آه ما فرسنگی استوز نالهٔ ما سپهر دود آهنگی است
Кыта 56خاقانی بلند سخن در جهان منمکزادی از جهان روش حکمت من است
Кыта 182Сказали как-то, что, мол, ХаганиБыть недостоин при дворе султана!
Кыта 226Дворцы царей подобны морю: нет в этом море перламутра,Но стаями акул теснится там лизоблюдов жадный сброд.
Рубаи 194برداشت فلک به خون خاقانی تیغتا ماه مرا کرد نهان اندر میغ
Газель 159ماه را با نور رویش بیش مقداری نماندمشک را با بوی زلفش بس خریداری نماند
Касыда 170کژ خاطران که عین خطا شد صوابشانمخراق اهل مخرقه مالک رقابشان
Рубаи 202Что буду делать с кубком золотым?Дай глиняный! Он станет мне родным.
Рубаи 324عمرم همه ناکام شد از بیکاریکارم همه ناساز شد از بییاری
Газель 49زان زلف مشک رنگ نسیمی به ما فرستیک موی سر به مهر به دست صبا فرست
Касыда 76غصه بر هر دلی که کار کندآب چشم آتشین نثار کند
Рубаи 21خاقانی اگر ز راحتت رنگی نیستتشنیع مزن که با فلک جنگی نیست
Рубаи 55در پیش رخ تو ماه را تاب کجاستعشاق تو را به دیده در خواب کجاست
Рубаи 168خاقانی ازین مختصران دست بداردر کار شگرف همتی دست برآر
Рубаи 278خاقانی اگر کسی جفا دارد خوپاداشن او وفا کن و باز مگو
Рубаи 323ترسا صنمی کز پی هر غمخواریبر هر در دیری زده دارد داری
Кыта 79خاقانیا به دولت ایام دل منهکایام هفتهای است خود آن هفته نیز نیست
Кыта 112سپید کار سیه دل سپهر سبز نمایکبود سینه و سرخ اشک و زرد رویم کرد
Кыта 177فضل درد سر است خاقانیفاضل از درد سر نیاساید
Кыта 193عذر داری بنال خاقانیکاهل کم داری آشنا کمتر
Кыта 274در دو عالم کار ما داریم کز غم فارغیمالصبوح ای دل که از کار دو عالم فارغیم
Газель 5ز خاک کوی تو هر خار سوسنی است مرابه زیر زلف تو هر موی مسکنی است مرا
Газель 201دهان شیشه گشا صبح شد شراب بریزمیی به ساغر من همچو آفتاب بریز
Газель 341یا وصل تو را نشانه بایستییا درد مرا کرانه بایستی
Касыда 12ای صفت زلف تو غارت ایمان ماعشق جهان سوز تو بر دل ما پادشا
Касыда 21صبح دمان دوش خضر بر درم آمد به تابکرد به آواز نرم صبحک الله خطاب
Касыда 180دلسوز ما که آتش گویاست قند اوآتش که دید دانهٔ دلها سپند او
Касыда 181عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان اودل عجمی صورتی است عشق زبان دان او
Рубаи 272تیغ از تو و لبیک نهانی از منزخم از تو و تسلیم جوانی از من