خاقانی بلند سخن در جهان منمکزادی از جهان روش حکمت من است

ضرب الرقاب داد شیاطین آز رااین تیغ نطق کز ملکان قسمت من است

این گنبد فرشته سلب کآدمی خور استچون دیو پیش جم گور خدمت من است

اسباب هست و نیست اگر نیست گو مباشکاین نیستی که هست مرا حشمت من است

کی ماندم جنابت دنیا که روح راگر یوسف است دلوکش عصمت من است

می‌خواستم که رد کنم احسان خواجه راز آن خواجگی که در بنهٔ همت من است

خضر از زبان کعبه پیام آورید و گفتاحسانش رد مکن که ولی نعمت من است

Xaqaniyəm, yer üzünə yayılmışdır şöhrətim;
Bu aləmdən xilas olmaq hikmətimdir, hikmətim.

Qırmış tamah cinlərini sənətimin xəncəri,
Bu kəskin dil mələklərdən olmuş mənim qismətim.

Mələk üzlü, bəd tiynətli fələk istər: Cəmşidə,
Divlər bir qul olduğu tək bəlkə ola xidmətim.

Yoxumsa da var-dövlətim, demərəm ki, yoxsulam,
Yoxsulluq bir varlılıqdır, artar onla şövkətim.

Bu dünyanın murdarlığı əlindən can qurtarsam,
Yusif olar suçəkənim, artar qədrim, qiymətim.

İstəyirdim mən xacənin töhfəsini rədd edəm,
Çünki belə töhfələrdən çox yüksəkdir hümmətim.
Xızr dilə gəlib, mənə dedi Kəbə adından:
Rədd eləmə, bil ki, odur mənim vəli-nemətim.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О мудрости