Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تا به خط شط ارجیش درنگ است مرابحر ارجیش ز طبعم صدف افزود صدف
Кыта 233امشب من و اوحد و مؤیدهر سه دو حدیث رانده یکدم
Кыта 239هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختمهر بال و پر که داشتم از دم بسوختم
Кыта 246آن به من میرسد ز سختی و رنجکه به جان مرگ را خریدارم
Кыта 247در دهر سیه سپیدم افکندبخت سیه سپید کارم
Кыта 252رفیقا شناسی که من ز اهل شرواننه از بیم جان در شما میگریزم
Кыта 260من که خاقانیم به هیچ بدیبد نخواهم که اوست یزدانم
Кыта 263آنچه افتاد چند بار مراپند نگرفتم ای فلان که منم
Кыта 264به خدائی که در خدائی اوهیچگونه ریا نمیبینم
Кыта 265منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعمبر عالم سبک سر از آن سر گران بوم
Кыта 267خاقانیا نجات مخواه و شفا مبینکهآرَد شفات علت و زاید نجات، بیم
Кыта 271کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایمجان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم
Кыта 278دبیران را منم استاد و میران را منم قُدوهمرا هم قُدوه هم استاد عزالدین بوعمران
Кыта 280ز آل غانم اگرچه نفعی نیستباری آسودهاند عالمیان
Кыта 281از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهراز نهان آب رخت خواهد به عمدا ریختن
Кыта 284خیره کشا، بد کنشا، ظالما!این همه نیکان مکش و بد مکن
Кыта 291زین کلک من که سحر طرازی است راستیندست زمانه راست طرازی بر آستین
Кыта 292لوریی گفت مرا در عرفاتکه می و بنگ نگیرم پس از این
Кыта 293به نسبت از تو پیمبر بنازد ای سیدکه از بقا نسب ذات توست حاصل ازو
Кыта 299آبم ببرد بخت، بخ ای خفته بخت بخنانم نداد چرخ، زهی سفله چرخ زه
Кыта 303ای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ماچندین سُقاطهٔ هوس افزای عقل کاه
Кыта 305زهی عقد فرهنگیان را میانهمیان پیشت اصحاب فرهنگ بسته
Кыта 319یک مشت خاکی ارچه دربند کاخ و کوخیبرگ از خدا طلب کن بگذار شاخ و شوخی
Кыта 321ای جهان داوری که دوران راعهد نامهٔ بقا فرستادی
Кыта 325طبع روشن داشت خاقانی، حوادث تیره کردور نکردی، خاطر او نور پیوند آمدی
Кыта 327گر دیده یک اهل دیده بودیدل مژده پذیر دیده بودی
Кыта 331رو که سوی راستی بسیج نداریمایه به جز طبع پیچ پیچ نداری
Кыта 333صدرا تو را جلالت اسکندر است لیکخضری که آب علم ز بحر یقین خوری
Кыта 334رضیت بما قسم الله لیو فوضت امری الی حالقی
Кыта 336بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی