Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
روزی فلکم بخت اگر بازآردیار از دل گم بوده خبر بازآرد
Рубаи 106خواهی شرفت هر دمی اعلا باشدباشد طلب فروتنی تا باشد
Рубаи 131در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد
Рубаи 144دندان من ار دوش لبت رنجان کردتب با تن من به رنج صد چندان کرد
Рубаи 154رخسارهٔ عاشقان مزعفر بایدساعت ساعت زمان زمانتر باید
Рубаи 159ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
Рубаи 172خاکی دل من به آتش آگنده مدارآبم مبر و چو خاکم افکنده مدار
Рубаи 175ای نام تو در شهر به خوبی مشهوروصل تو تمنای هزاران مهجور
Рубаи 177دود تو برون شود ز روزن یک روزمرغ تو بپرد از نشیمن یک روز
Рубаи 190ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش
Рубаи 218در مدرسهها درس غلط فهمیدیماز معنیها لفظ فقط فهمیدیم
Рубаи 222امروز که خورشید سمای سخنمکس را نرسد دست به پای سخنم
Рубаи 229با آنکه به هیچ جرم رای آوردمصد ره به تو عذر جان فزای آوردم
Рубаи 236خورشیدی و نیلوفر نازنده منمتن غرقه به اشک در شکرخنده منم
Рубаи 240غمخوار توام غمان من من دانمخونخوار منی زیان من من دانم
Рубаи 242در خواب شوم روی تو تصویر کنمبیدار شوم وصل تو تعبیر کنم
Рубаи 256خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دونچونی تو در این گلخن خاکسترگون
Рубаи 269مجلس ز می دو ساله گردد روشنچشم طرب از پیاله گردد روشن
Рубаи 292گفتی که تو را شوم مدار اندیشهدل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
Рубаи 307ای گشته دلم در غم تو صد پارهعیش و طرب از نزد رهی آواره
Рубаи 312بر سر کنم از عشق تو خاک همه کویای برده مرا آتش تو آب از روی
Рубаи 313خاقانی اگر در کف همت گرویهان تا ز پی جاه، چو دونان ندوی
Рубаи 321تا بود جوانی آتش جان افزایجان باز چو پروانه بدم شیفته رای
Рубаи 340خاقانی را همیشه بیغاره زنیهم نیش به جان او چو جرّاره زنی
Рубаи 349سلطانی و طغرای تو نیکو روییرویت زده پنج نوبت نیکویی
Кыта 7ای در برگزیده که غواص کردهایدر بحر فکر خاطر دردانه سنج را
Кыта 15گفتی از شاهان تو را دل فارغ استدل ز شاهان فارغ است آری مرا
Кыта 23چون ز یاران رفته یاد آرمآه و واحسرتا علی من مات
Кыта 33نه همت من به پایه راضی استنه پایه سزای همتم هست
Кыта 36حوری از کوفه به کوری ز عجمدم همی داد و حریفی میجست