ساقی سیمین برآمد باده میباید کشید
ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
روی ننماید، چو بر آیینه باشد نقش زنگصورت آیینه دل، ساده میباید کشید
ناز ابروی کماندارش به جان و دل بکشکاین کمان را عاشق افتاده میباید کشید
بر سرم روزی وصالش گفت خواهم پا نهادمنت پایش به جان ننهاده میباید کشید
هرچه از یار آید ای دل تا که جان داری چو شمعبر سر عهدش به جان استاده میباید کشید
در غم رویش ز چشم درفشان هردم مراماجرای اشک مردمزاده میباید کشید
میکشیدم دل به زلفش سر ز من پیچید و گفتهردو عالم در بهایش داده میباید کشید
تا خجالتها کشد سرو از قد خود در چمنصورت آن قامت آزاده میباید کشید
دور قلاشی و رندی آمد ای دل جام میاز لب ساقی چنین آماده میباید کشید
حامل سجاده را ای رند صاحبدل بگوکان لعل آمد چرا سجاده میباید کشید
ای نسیمی چون زمان مستی و جام می استبا حریفان موحد باده میباید کشید
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nasimi-qezel-145
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Könül, bu gün ki, müyəssərdi vəsli-yar sənə,Təqafül etmə, baxar kəc bu ruzigar sənə.
İtirməMənim sənə sədaqətim təmizdi,sən də mənə etibarı itirmə.
Şirin-şirinTalib oldum bir bağbanın bağına,Bağban bəsləyibdir bar şirin-şirin,
MəşkatVə nə xurşid sifət bəzmsəradır Məşkat,Sərbəsər məhfil-ara bəzli-ziyadır Məşkat