روشن است این و راست می‌گویدآن که «مه روی ماست» می‌گوید

سرو را، یار، «اگر نه عاشق ماستپای در گل چراست؟» می‌گوید

سنبلش گفت «ملک حسن مراست»کج نشسته است و راست می‌گوید

گفتم ای دل ز عشق یکتا شو«سر زلفش دوتاست» می‌گوید

بر در دل، غمش، چو می‌گویم:کیستی؟، «آشناست» می‌گوید

من « میانت کجاست؟» می‌گویماو «میانم کجاست» می‌گوید

صورتش را ز هرکه پرسیدم«جام گیتی‌نماست» می‌گوید

هرکه او را به چشم معنی دید«به حقیقت خداست» می‌گوید

چین زلفش به مشک می‌خوانم«همه فکرت خطاست» می‌گوید

گفتمش: حاجتم برآر از لب«حاش لله رواست» می‌گوید

«همچو چشم خوش نگار از خوابفتنه‌ای برنخاست» می‌گوید

دلبرم، یک نفس وصالش راهردو عالم بهاست» می‌گوید

با من ابرو و خط و زلف و رخش«روز هر وصل و لقاست» می‌گوید

لب جان‌پرورش نسیمی را«مست آن چشم‌هاست» می‌گوید

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви