روشن است این و راست میگوید
روشن است این و راست میگویدآن که «مه روی ماست» میگوید
سرو را، یار، «اگر نه عاشق ماستپای در گل چراست؟» میگوید
سنبلش گفت «ملک حسن مراست»کج نشسته است و راست میگوید
گفتم ای دل ز عشق یکتا شو«سر زلفش دوتاست» میگوید
بر در دل، غمش، چو میگویم:کیستی؟، «آشناست» میگوید
من « میانت کجاست؟» میگویماو «میانم کجاست» میگوید
صورتش را ز هرکه پرسیدم«جام گیتینماست» میگوید
هرکه او را به چشم معنی دید«به حقیقت خداست» میگوید
چین زلفش به مشک میخوانم«همه فکرت خطاست» میگوید
گفتمش: حاجتم برآر از لب«حاش لله رواست» میگوید
«همچو چشم خوش نگار از خوابفتنهای برنخاست» میگوید
دلبرم، یک نفس وصالش راهردو عالم بهاست» میگوید
با من ابرو و خط و زلف و رخش«روز هر وصل و لقاست» میگوید
لب جانپرورش نسیمی را«مست آن چشمهاست» میگوید
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nasimi-qezel-147
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Yandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasan?Canımda can sənsən, vəli, istər səni can, qandasan?
Yandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərəkYandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərək,Gərçi yolunda aşiqin canü dili suzan gərək.
Yandırıcı firqətin yaxdı məni narinəYandırıcı firqətin yaxdı məni narinə,Könlüm ulaşmaq dilər yari-vəfadarinə.
Yarəb, nə səbəbdəndir olur taqətimiz taqYarəb, nə səbəbdəndir olur taqətimiz taq,Çoxdan bəridir çeşmimiz ol çeşminə müştaq.