صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیمگهی دُردی‌کش میخانه گه سرخیل اوباشیم

سر ما چون صراحی کی فرود آید به هر جامیسبوها پُر کن ای ساقی! که ما رندان از این باشیم

زدم از دیده آب و از مژه جاروب راهش رادر این درگه ندانم گاه سقا گاه فراشیم

همه در جست‌وجوی صورت و ما در پی معنیهمه در گفت‌وگوی نقش و ما حیران نقاشیم

اگر جولان کنان آید به میدان آن شه خوبانبه چوگان سر زلفش که از سر گوی بتراشیم

نسیمی! چون غم دنیا ندارد هیچ پایانیهمان بهتر که بنشینیم و می نوشیم و خوش باشیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви