Bir qaraçı qızı neçə il qabaqkəsib qabağımı dedi astadan:Alsan hansı qızı, xoşbəxt olacaq,sən də istəyincə kam alacaqsan.

Oxşadı ruhumu eşqin havası,dedim sınayacam mən bu hikməti.Bir “üçlük” almışdı qaraçı qızı,“üçlük”! – üç manat da onda pul idi.

Onda inanırdıq deyilən sözə,bir az təmiz idi köhnə adamlar.Bizdə kül üfürmək yox idi gözə,adamın gözünü çıxardardılar.

İnamla yaşayıb bizim babalar,nədir şübhə, qərəz! – o pislənərdi.Dünya inam üstdə tutsaydı qərar,qəlbipozğunlardan təmizlənərdi.

Unutdum kədəri, unutdum qəmi,xoşbəxtlik şirin bir qış nağılıyla, –qaraçı qızının dediyi kimiqapıma gəlmişdi öz ayağıyla.

Başqadır mənası qadın eşqinin,xoşdur küsməsi də, barışması da.Qadın məhəbbəti yoxsakişinin,həyata bir yükdü yaşaması da.

Ey qəmsiz, döndərmə bu eşqi yasa,əkiz bacısıdır qəm də sevincin.Fikrim səndən ötrü bir qıfıl olsa,Hər misram açardı o qıfıl üçün.

Unutdu bir şeyi qaraçı qızı,o mənə demədi bu dünya nədir, –iztirab – həyatda ömrün mənası,xoşbəxtlik – ötəri bir əyləncədir.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов