Harda ki sən varsan, qəmər gərəkməz.Kimin olsan, ona şəkər gərəkməz.

Başının üstündə Ay kimi dursan.Dünyada kimsəyə səhər gərəkməz.

Mənim kabab olmuş bir ürəyim var,Daha can gərəkməz, cigər gərəkməz.

Üz göstər... Bu ümid bəsimdir, gülüm,Baxmaram Günəşə, göylər gərəkməz.

Axı əvvəl-axır görünəcəksən...Nə lazım, bu qədər dərd-sər gərəkməz.

Sən ki söz vermişdin, neçin gəlmədin,Gəlmədin... başqa bir kədər gərəkməz.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Sənin xidmətində qul NizamiyəZülfündən savayı, kəmər gərəkməz.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов