Sən özün bir sənəlik dövrünü bayram elədin,Qoyduğun bid’ətə ancaq bizi bədnam elədin.

Qala mirasına dünyada vərəq parələrin,Dini, imanı verib bada vərəqparələrin,Bir bəladır bizim arvada vərəqparələrin,Nə yaman yerdə bizim gündüzü axşam elədin,Qoyduğun bid’ətə din əhlini bədnam elədin.

Tapdalardım ölən arvadı, oyardım gözünü,Qışqıran dəmdə toyuqtək itirərdi özünü,Sən çıxandan bəri Gülnaz da deyir öz sözünü,Kişi haqqında bütün zülmünü itmam elədin,Qoyduğun bid’ətə din əhlini bədnam elədin.

Buna kim razı olar xırda qızı yoldan aza?Adı altında gəlib gündə sənə şe’r yaza?Qoyarammı o həyasız qızı gülsün namaza?Çaşdırıb qızları, arvadları bədnam elədin,Qoyduğun bid’ətə din əhlini bədnam elədin.

Nəzər etdikcə vərəqlərdəki təsvirinə mən,Gündə min lə’n edərəm heyyəti-təhririnə mən,Dözmüşəm bir sənə haqqımdakı təqririnə mən,Xırda qızdan da məni dərdə nakam elədin,Qoyduğun bid’ətə din əhlini bədnam elədin.

Bu nə bid’ətdi görüm mətbəən uçsun başına,Görüm o katibin ölsün, su qarışın aşına,

Çatmayaydın görüm aləmdə səni bir yaşına.Bizə bildinmi bu bir il nə sərəncam elədin?Qoyduğun bid’ətə din əhlini bədnam elədin.

Məzhəbə rəxnə düşüb, bizdə daha qalmadı din,Kəsməyir molla da on yaşda qıza indi kəbin,Olmasaydın hamı məktəblilər olmuşdu kəlin,Balaca qızları da maili-övham elədin,Qoyduğun bid’ətə din əhlini bədnam elədin.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Сатира