Yaz olanda yaşıllaşır,gülür yamacın-yalın.Cüyür, ceyran qaça bilmirkoma qalın, kol qalın...Bəyin, xanın xatirinə,yaralandı maralın.Sənin keçmiş tarixindəyazıldı qara yazı;Qarayazı, Qarayazı,sevimli Qarayazı!..

Sinən boyu axıb gedənXrammı, yoxsa Kürmü?Qar əridi... Boz kötüklərdalğalarda üzürmü?Göylərində durna səfiqaqqıldaşıb süzürmü?Qulağımdan heç getməyir,o quşların avazı.Mən onları dinləyirəmsevimli Qarayazı!

Heç ürəkdən gülməz idimçiçəklər ölkəsində –Gəncliyimin bahar çağı,boranlı keçdi səndə.Saç dağından qanadlanıbdəli yellər əsəndə,Qamışlarla bir çalındı,könlümün sınıq sazı...İndi sazı təzələdim,sevimli Qarayazı!

Yaşıl zoğal tez boy atdı –biri oldu bir qulac,Salxımlandı ala söyüd,çiçəkləndi qarağac.Şair sənə qonaq gəlsə,sarmaşıqdan bir yol aç.Əsirgəmə boz turacı,göy ördəyi, ağ qazı,Hörmətini unutmaram,sevimli Qarayazı!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов