معراج ما به روح و روان بود صبح دم
معراج ما به روح و روان بود صبح دمدیدار ما به دیدهٔ جان بود صبح دم
آن دلفروز پرده برانداخت همچو روزاز چشم غیر اگرچه نهان بود صبح دم
چون فکرتم ز انفس و آفاق در گذشتپرواز من برون ز جهان بود صبحدم
با جبرئیل عقل روانم، که شاد باد،از رفرف دماغ روان بود صبح دم
جایی رسید فکرم و بگذشت، کندروروحالقدس کشیده عنان بود صبح دم
طاوس جانم از هوس منتهای وصلبر شاخ سدره جلوه کنان بود صبح دم
دریافتم ز قرب مکانی و منزلیکان جانه منزل و نه مکان بود صبح دم
اندیشها که وهم هراسنده کرده بودبا شوق گفتنم نه چنان بود صبحدم
و آن سودها که نفس هوس پیشه جمع داشتدر کوی عشق جمله زیان بود صبح دم
او خود ثنای خود به خودی گفت: کاوحدیاز وصف حال کند زبان بود صبحدم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-492
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Buraxsanız məni, çəkəcək dara,Əl-aman əlindən bax bu qız, bu qız.
Təcnis: Ey sevdiyim, məni astanəndənEy sevdiyim, məni astanəndənAyrı saldı sək sifətlü Qarabağ
«Şərq qadını» məcmuəsinin bir illik bayramınaSən özün bir sənəlik dövrünü bayram elədin,Qoyduğun bid’ətə ancaq bizi bədnam elədin.
QızlarBir bölük sona tək göllər üstündəDüzülüb dönübdür durnaya qızlar.