ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردی
ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردیدورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی
این سرخی من زردی رخ تستورنه من مسکین کیم از سرخی و زردی؟
بدخواه که بر دوری ما رشک چنین بردگر با تو بدیدی که نشستیم چه کردی؟
گو: جمله جهان تیغ برآرید، که با کسما را سر پرخاش نماندست و نبردی
روی از سخن سرد حسودان نتوان تافتخالی نبود عاشقی از گرمی و سردی
ما را ز جهان جز سخن دوست مگوییدزنهار! که این باغ بدادیم بوردی
کاری به از اندیشهٔ آن یار ندیدیمبشنو که: چنین کار برآید ز نوردی
در هیچ قدح بهتر ازین می نتوان یافتدریاب که: هر قطره ازین باده و مردی
ای اوحدی، اندیشه مکن ز آتش دوزخگر میرسی از خاک در دوست به گردی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-774
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Siz ey dost olduğum, qardaş olduğum,Siz ey hər sirrinə sirdaş olduğum,
Bizdə də var, sizdə də varBir qaç ərbabi-həya sizdə də var, bizdə de var.Hədəfi-tiri-qəza sizdə də var, bizdə də var.
Qəzəl: Afaqı tutdu gün kimi yarın gözəlliyiAfaqı tutdu gün kimi yarın gözəlliyi,Məhv etdi mehr ü mahı nigarın gözəlliyi
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə