تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟

مرا هوای تو از عقل و جان ربود، چه گویم؟بجانب تو گریزم بهر طرف که گریزی

تویی مقاصد عالم، یقین بدان و«فألزم »تمیز راه عیان شد، اگر ز اهل تمیزی

برغم خویش تو مستی، برو که دوری ازین درنه مست جام خدایی ولیک مست قمیزی

بیا بمجلس مستان، بروی عشق نظر کنهزار جان متحیر، چه جای عقل غریزی؟

ز جام شوق و محبت خبر نداری و مستینه مست باده شوقی، که مست جوز و مویزی

هوای عشق تو دارم، بهر طرف که رخ آرمولی بگفت نیاید، که نیک تندی و تیزی

ز ذره های من آید هوای مهر و محبتاگر تو خاک مرا صد هزار بار ببیزی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ز خاک کوی تو قاسم بجانبی نگریزدهزار بار اگر خون من بخاک بریزی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине