هله! ای یار گرانمایه،سبک روح جهانینظر لطف تو مستبشر ابواب معانی

علم از کوه برآمد، غم و اندوه سرآمدز خدا صد خبر آمد، که تو محبوب جهانی

هله! ای صوفی سرخوش، توبه از زاهد سرکشنرود جز ره صورت، نبرد ره بمعانی

تو مه چارده باشی، نه که خود را نشناسیز جمال تو هویدا صفت «سبع مثانی »

هله! ای ساقی محرم، بده آن جام دمادمدل و جان باز خر از غم، که شه زنده دلانی

همه صبحی و صبوحی، همه فتحی و فتوحی«لک قلبی، لک روحی »، همه عقلی، همه جانی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. قاسم، ار تیغ ملامت بسرآید، نخوری غممکن از دوست شکایت، که تو مستوجب آنی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви