زلف را شانه زن، که رعناییچشم را سرمه کش که زیبایی

فتنه برخاست،دل یقین دانستکه تو سر فتنهای غوغایی

پرده ما دریده ای صد باروز پس پرده روی ننمایی

تو بدان زلف و رو، بروز و بشبفتنه عاشقان شیدایی

عشق ورزیدی از برای نجاتروز پیری و گاه برنایی

جان و دل مست حیرتند مدامکه نه با مایی و نه بر مایی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. قاسم از وجد و سور ننشیندجان ما نای و یار ما نایی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви