İnsan – alov
Səni gördüm...görməmişdim binadanşaqraq-şaqraq söz danışan alovu.Səni gördüm...görməmişdim bircə ansükut içrə qəfil coşan alovu.
Görməmişdim arzuları gül edən,görməmişdim murazları kül edəngah ağıllı, gah da çaşan alovu.Səni gördüm...Heyrət etdim bəşərə –Necə olub od salmayıb şəhərəbaxışının çaytək daşan alovu.
Heyrət etdim – nə əcəb sən keçdikcəçatır-çatır alışmayıb bağ, küçə?!Səni gördüm...Gördüm aman, gördüm mənətrafına qor çiləyib su səpənmöcüzəni –insanlaşan alovu.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/qasim-qasimzade-insan-alov
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Tramvayda çoxlu adam,Azalmırdı minən-düşən...
Böyüdün, bərkidi qolun-qanadınBöyüdün, bərkidi qolun-qanadın,Tay-tuşun içində seçildi adın.
ƏbədiyyətBir adamın bütün nəsliYer altından qalxsa əgər,
İlk məhəbbət dedim, budur son andımİlk məhəbbət dedim, budur son andım.Kölgətək arxanca gəzib dolandım,