ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی

از دست لاله رویان گل بوی و می ستانبفزای بر ترنج و بهی رامش و بهی

داد تو روزگار ز دولت همی دهدتو داد روزگار بخوشی همی دهی

کردی ز نام نیک همه شهرها ملاکردی ز زر و سیم همه گنجها تهی

راه نشاط گیرد و از غم رها شودآنکس که کمترین رهیت را شود رهی

آن از میان آهن و پولاد سر نهدگر دست خود به آهن پولاد بر نهی

کارت همیشه بخشش و بخشایش است از آنکاز راز روزگار فرومایه آگهی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе