Ləzgi
Nə gözə! bir işdi, ya Reb, bu işe dayana ləzgi,
Asa xəncərin, həmışə, o sayaq dolana ləzgİ.
Basa yayda, qışda daim başına o qılh börkü,
Düzə vəznəni kefıncə, geyə əyninə o, kürkü,
Olub indİ çünki dünyahamı işde hərki-hərki,
Niyə milli paltanndan erinə, utana ləzgi?
Neçə ildi dincəlibdir, yatıb istirahet ilə,
Meşələrdə, dağda ömrün keçıribdi ləzzət İlə,
İşi yoxdu mekteb ilə, nə rücuu sənət ilə,
Gedib əlləşə uzun gün, yorulub usana lezgi.
Şamilin zamanı keçdi, o bir ayn alem idi,
Kişidə olan sefahet hamıya müsəllem idi,
Eyləməzdi rehm özünə, davakar bir adəm idi,
Ne revadtr əldə tutsun onu bir behanə ləzgi?
O zaman genə sağ olsun, neçasi dönüklük etdi,
Gire verdı həmqatann, baş alıb kənara getdi,
Biləsen, Hacı Muradt necə yaxşı işlər etdi,
Yeri var təfaxür etsin elə pəhləvanə lezgi.
Necə bizdə şiə, sünnü həməvaxt edir refaqət,
Oların İçində də var, dəxi başqa bir sədaqət,
Heməvaxt avarlar eylər qumuğa böyük məhəbbət,
O məhebbetin ucundan gərək arxalana ləzgİ.
Hamı birbezin qırağıdır, şükür, bizim müsəlman,
Ya tatar, ya laz, ya inquş, asetin, ya sart, ya türkman,
Sevinir, gülür ürəkdən otan görəndə insan.
Yaşa, gəlməyib sənin tək bİr igİd cəhanə, ləzgi.
Yaşamaqlığın cahanda necə gör tapıbdı fəndin,
Hara bağlasan durandtr, dəxi qırmaz öz kəmendin,
Nəyinə gərəkdi bilsin dilini bu kend o kəndin,
O qədər müqəyyəd olmaz, yavumaz lisanə lezgi.
- “Molla Nasrəddin". 28 mart 1913. N 10
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/qemkusar-lezgi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Mən uşaq vaxtımda hərdənbir məscidə gedirdim və çox vaxtlar olardı, görerdim kj, torpağı sanı yaşayasınız, bizim Hacı Axund mənbərin üst pillesində əyləşib ayağında ağ tuman, bağı eşikde, biz uşaqlar küçəda damşdığımız sözlərdən danışır və İstibradən behs açıb, istibranı nə cür etməli və nə növ mövzeyi-mötadı sığallamalı, hamısımn təhrini eynilə camaata göstərir və hamisı gözləri bərələbərələ qalıblar.Mən həqiqət bu işlərə və bu sözlərə çox utanardım və qaiandım məəttəl. Tainki Axundu bir gün girələyib soruşdum ki, cənab Axund, niyə gərək peyğəmbər mənbərində sizin kimi böyük vücudlar, arvaduşağı mülahizə eləməyib belə sözlər danışasınız?
Əshabi-kəhfBizim Naxçıvan şehərində hər vaxt ki, bir teziyə məelisi, yainkitəkiyə və ya bir ehsan və qonaxlıq oldu ve şəherin ağbaş, göybaş və sanbaşlart cərgə ilə dallarında mütəkkə ve altlarında döşək yuxan tərəfdə əyləşdilər, danışmağa heç bir söz tapmasalar başlayacaqlar
Ənizə ərəblər və hacılarMən uşaqlıqda her hansı hacı və kərbəlayı ki, zİyarətdən qayıdardı və onun görüşünə gedərdim, eşidərdim deyir ki, “fılan yerdə belə ənizeye rast geldik və fılan mənzildə cəmalımız biz ilə belə rəftar etdi, züwara məsləhət gördüler ki, “Süleymanİyyə yolu ilə gedək yavuq olsun” . Çavuşumuz dedi: “Xeyr, orda onizə var. Bicar yolu yaxşıdır ki, qorxusuzdur” . Biz Bİcar yolu getdik, sonra eşitdik ki, Kabla Hosənqulugil Süleymaniyyə yolu gedib ənizeyə rast gəliblər”.Mən bu sözləri eşidəndə həmişə təəccüb edirdim ki, görəsən bu ənizə, ənizə nə deməli sÖzdür. Bu çay adıdır, yer adıdır, ya heyvanat qismindəndir? Sonralarda qandım ki, xeyr, ənizə deyilən, çöllərdə boyümüş bir eins ərəblərdəndir ki, İşləri-peşəlori gəlib-gedən züvvarı güdmək və onlara artıq dərəcədə məhəbbot və ehtiram etməkdir. Mesələn, çox vaxt rast gəldikləri züwar dəstələrinin şeylorini bütün əllərindən alıb apararlar ki, ağanm züvvarma yolda ağırlıq edib əziyyətə və zəhmətə salmasın. Və bəzi vədə ki, bir para züwar anlamayıb bunların bu mehribançtiığmı qəbul etmez, onlar ilə ərəbi deva edərlər, yənİ əllərİndə olan böyük toppuz ilə elə vurarlar ki, züwarın başı darmadağın dağıltb fövri feyzi-şəhadeti dərk eder.
Aşari-tərəqqiBir gün idarədə əyləşmişdim və Orenburqda nəşr olunan “Vaqt” qəzctində Buxaradan yazılan bir gözel mektubə mütaliə edirdim, Nagah gördüm qapı açılıb iki-üç nəfər şəxs sərasimə içəri girib başladılar məni məzəmmet eləyib yuyub arıtmağa ki, sen niyə bu şəhərdə bir bu qədər gözel-gozəl işlər olur ve qəribə-qeribə əhvalat üz verir götiirüb “Molla Nəsrəddin” jurnalına yazmayırsan? Məgər sen ancaq ona lazımsan, bircə yazasan ki, Göyçay qazısı qız qaçırdıb kəbin kesmək üçün onun yanına aparan oğlanın əlindən həman qızı aİıb neçe aydı özünə herəm eləyib saxlayır və indi biçara qız hey dad-fəryad eieyir ki, Aliah xatirinə məni azad elə gedlrn. Qazı körpə uşaq kİmi gözlorinin hiliyini axıdır ki, aman günüdür getmə, sən getsən men ölorəm?!Məgər son birco buna lazımsan götürüb yazasan ki, Culfada 2 fevral gecəsi “Anqlya” mehmanxanasında bir ədib və iki nəfər tacir keyflonib sazandar ilə bir naməhrəm oynadırmışlar. Nagah ədibin saxlaması Marusya qəflətən qapıdan girib şərab butulkasını çalıb ədibin başına. Qan durub fantan eləməyə və indi həkimlər deyırlər ki, şişə smıqları giribdir ədibin başının içinə daha onun beyni xarab olacaq və millətə bundan sonra onun faydası çatmayacaqdır!
Стихи других поэтов · Сатира
Çıxdı səd heyf, əlimizdən ol ədalət kani,O juliklər yatağı, köhnə Quba meydani.
İstiqbalımız lağlağdırНе верю!.. Зря не говори, что станет мир хорош,Что будет он в лучах зари с небесным раем схож,
“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm...”Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.
Lisan bəlasıEy dil, dəxi dinmə və sükut et, səni tari,Lal ol və danışma.