Bu evin kişisi
Əlini bağrının başına sıxıb,Dişini dişinə sıxıb,Dişlərinə qısılıbyaşar bu evin kişisi.
Haçandı, haçandı, haçandı, Allah?!Bu kişi bir dəcəl oğlandı, Allah;Özgə bağaoğurluğa girəndə,Bağ yiyəsi qəfil üstün alanda,Gəl armudubərk-bərk sıxıb əlindəQısılıb qalardı çəpər dalında -indi dişlərinə qısılıb qalıb.
Beləcə yaşamaq düşüb boynuna:Bu evdi, küçədi,xəbəri olmaz,Gündüzdü, gecədi,xəbəri olmaz,Gecə qaranlığa, gündüz işığa,Arvada-uşağa, qaba-qasığadişlərinin arasından boylanar.
Dişlərinin arasından ah çəkər,ah çəkib yerinə girər gecələr.
Hərdən yuxusunda şaqqanaq çəkər,hərdən yuxusunda gülər gecələr.
Diksinib yuxudan qalxar arvadı,-O elə güldükcə qorxar arvadı,Oyadar,oyadar,oyada bilməz,Axırda hönkürüb ağlar arvadı.
Ağlamaq səsinə açar gözünü,o yana-bu yana baxar bu kişi.Özü də diksinər öz gülüşündən,dişini dişinə sıxar bu kişi.
Yenə bütün rənglər sönər, qaralar,solar dişlərinin o tərəfində.Bu dünyanın hər şeyi;Şəhəri, küçəsi, evi, eşiyi,Arvadı, uşağı, iti, pişiyiqalar dişlərinin o tərəfində.
Beləcə, beləcəhər gün, hər gecəƏlini bağrının başına sıxıb,Dişini dişinə sıxıb,Dişlərinə qısılıbyaşar bu evin kişisi.
Gündüzlər hamını sancar, acılar,gecələr arabir gülər yuxuda.Bir gecə beləcə baxtı açılarelə gülə-gülə ölər yuxuda.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ramiz-rovsen-bu-evin-kisisi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Çox çalışdım, mətləbimə çatmadımArzu mənim canda qaldı, hay mədəd
ZooparkdaBir “ovçu” ceyranı görür qəfəsdə,Gözləri qurd kimi yanıb parlayır.
Azərbaycanım, yaşa!Yaşa, yaşa, Azərbaycanım, yaşa,Sənsən mənim dinü imanım, yaşa!
Mürəbbə: Bahar fəsli yaz ayları gələndəBahar fəsli yaz ayları gələndəOxur bizim yerin qazalağları