Bu yurd mənə tanış gəlir
Dirəkdəki yəhərliyə,axşamıyla, səhəriylə,qıyıq gözlü uşaqlarıncingiltili səsləriyləbu yurd mənə tanış gəlir.
Alaçıqlar – yumru ürək,Alaçıqlar ağ göbələk.
Qopuz dinir, damarımdanEl yolları göyərəcək.Başım üstdə bəyaz günbəz,Alaçığın ağ çığları.Anamı yadıma sadanAsmalığın saçaqları –Bu yurd mənə tanış gəlir.
Mütəkkədə dirsək yerim,Qəlib üstdə ayaq izim.Xalçalarda min illəriAşıb gələn sirr dənizi.Keçmişlərə çəkir məniHaqdan gələn bir pıçıltı.Mənim ömür ağacımabağlayıblar min il əvvəlsəyirtdiyim kəhər atı –Bu yurd mənə tanış gəlir.Qopuz dinirdüşüb rahat ölmək olmur.Burda nə vaxt yaşamışam?Bilmək olmur;Bu yurd mənə tanış gəlir!..
Frunze, 1982
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabir-rustemxanli-bu-yurd-mene-tanis-gelir
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О родине
Ta keçəl-küçəllər oldu imdi yarın, ey könül!Qarə oldu yar əlində ruzigarın, ey könül!
Mən nə deyirəmMən deyirəm zülmkardan azad olsun vətənimPozulmasın xəzan vurmuş bağlar kimi gülşənim
ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتننیچرا نقاب ز رخسار خود نمیفکنی
DağlarZinəti nərgizdən, tər bənövşədən,Al-yaşıl geyinib şad olan dağlar.