Mənə qalan
Kimi yerdən qaldırdımsaDurub məni yerə vurdu.Kimdən ötrü kül oldumsaKülümü göyə sovurdu.Bu da tale qarğışıdı,Mənə qalan göz yaşıdı!
Bu bədbəxtlik divanəsi,Son tikələr qamarlayan.Bu yetimlər qismətindənCiblərini tumarlayanAdam deyil – çay daşıdı,Mənə qalan göz yaşıdı!
Ocaq adlı ilk cənnətim,Şeytanın gözündən gizli...Damarımda axan qanım –O ülvilik, müqəddəslikÖmrün uzaq yaddaşıdı,Mənə qalan göz yaşıdı!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabir-rustemxanli-mene-qalan
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О судьбе
Atanın olsa da min dərdi-səri,Qüssəni bir ana, bir də qız yeyir.
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanıEy dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?
خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست
Zəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məniZəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məni,O mahrudən iraq verdi qəm zəvalə məni.