به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست

گهر ز گرد یتیمی تمام می گرددمس و جود مرا درد باده اکسیرست

پیاله چشم و چراغ است شیر گیران رابه چشم بیجگران گرچه دیده شیرست

کنار کشت مده موسم بهار از دستکه موج سبزه به پای نشاط زنجیرست

مباش سرکش و مغرور و بی ادب که هدفهمیشه از رگ گردن نشانه تیرست

ز پیچ و تاب ندارد گزیر روشندلز موج خویشتن آب روان به زنجیرست

چه سود جوهر ذاتی چو کارفرما نیست؟که بی کش، دم شمشیر پشت شمشیرست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ز خضر وحشت سیلاب می کنم صائبخرابی دل مغرور من ز تعمیرست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине