ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است

دلم چو برگ خزان دیده باز می لرزدکه آه سرد دگر از جگر برآورده است؟

تو چون ز خویش توانی برآمد ای زاهد؟که زهد خشک به روی تو در برآورده است

ز غیرت لب لعل تو آه سرد کشدنه رشته است که سر از گهر برآورده است

که کرده است ز دل دست آرزو کوتاه؟که این سفینه ز موج خطر برآورده است؟

فغان که حسن گلوسوز حرف، چون طوطیمرا ز خامشی چون شکر برآورده است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ترا که بال و پری هست سیر کن صائبکه پای خفته مرا از سفر برآورده است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов