دریا سواد سینه بی کینه من استموج شکست، جوهر آیینه من است

از سادگی به شیشه خود سنگ می زندسنگین دلی که دشمن آیینه من است

خواهد خدای گیر شدن خصم شوخ چشمزین مصحف غبار که در سینه من است

صبح جزا که شنبه خلق جهان بوداز طفل مشربی شب آدینه من است

زنگ غمی که ناخن صیقل کبود ازوستچون سبزه فرش خانه آیینه من است

خونی که عطسه ریز کند مغز سنگ راچون نافه زیر خرقه پشمینه من است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. گردون که آفتاب بود شمع مجلسشصائب کباب صحبت دوشینه من است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов