دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است

گردید توتیای قلم استخوان، هنوزسنگ ملامت از پی ما اوفتاده است

بر روی دست باد مرادست کشتیمکارم ز ناخدا به خدا افتاده است

بر دوش دار از تن منصور سر ببینآتش کجا، سپند کجا اوفتاده است

یک گل زمین ز سایه دولت شکفته نیستگویا گره به بال هما اوفتاده است

صد بار بیش حاصل چین از میانه بردزلفش کنون به فکر صبا اوفتاده است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب چگونه سر ز گریبان برآوریم؟شغل سخن به گردش ما اوفتاده است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви