بر زمین از ناز زلف او چو دامان می‌کشدبوی پیراهن سر خود در گریبان می‌کشد

طره شمشاد را در خاک و خون خواهم کشیدشانه پردستی در آن زلف پریشان می‌کشد

گر خزان بر چهره رنگی دارد از گلزار عشقانتقام عندلیبان از گلستان می‌کشد

ما سبک‌روحان به بوی سیب غبغب زنده‌ایمسبزه ما آب از چاه زنخدان می‌کشد

تا نمی باقی بود در جویبار آبلهپای ما کی دست از خار مغیلان می‌کشد؟

یاد مژگان تو هر شب در حریم سینه‌امشانه از نشتر به زلف رشته جان می‌کشد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. در حریم خلد اگر با حور هم‌زانو شودخاطر صائب به خوبان صفاهان می‌کشد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви