به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید

گلی نشکفت بر رخسارم از میخانه پردازیمگر در خون خود غلطم که رنگم برقرار آید

سرشک تلخ من آن روز نقل انجمن گرددکه یارم با لبی شیرین تر از خواب بهار آید

به فرصت می توان خصم سبکسر را ادب کردنمدارا می کنم با عقل تا فصل بهار آید؟

به راه عشق اگر خاری مرا در دامن آویزدچنان گریم به درد دل که خون از چشم خار آید

مگر اشک پشیمانی به فریادم رسد، ورنهچه دارم در بساط زندگی تا در شمار آید؟

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نمی آید به کاری صائب اوراق پریشانممگر آن رخنه دیوار را روزی به کار آید

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви