حیات من سخنهای دلنشین باشدغذای من چو صدف گوهر ثمین باشد

به لعل در جگر سنگ آب ورنگ رسیدبرای رزق چرا کس دگرغمین باشد

به چشم مور اگر سرمه ای مفت استز خرمنی که ازو برق خوشه چین باشد

به جرم پاکی گوهر ز چشمه خورشیدچولعل قسمت من آب آتشین باشد

شکوفه ید بیضا که صبح اعجازستنظر به ساعد او صبح اولین باشد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. کباب شد دل بلبل ز نغمه ات صائبترقی نفس آتشین همین باشد

Qəlbimi şad edən aləmdə bu sözlərdi mənim,Sədəfəm, köksüm içi incidi, gövhərdi mənim.

Lələ o rəngi verən sadəcə boz torpaqdır,Özgələrçin yanıram, varlığım əxtərdi mənim.

Gövhəri parladan o al günəşin çeşməsiyəm,Rəngim od şöləsidir, ləl kimi əhmərdi mənim.

Sübh çağı ağ çiçəyə bənzəyən ağ əldi üfüq,Əllərim dan yeritək, gör, necə də tərdi mənim.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Saibi etdi kabab nəğmələrin, ey bülbül,Necə də nalələrin naləmə bənzərdi mənim.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе