خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

چوشیشه خشک بود آب خضر در کامشکسی که بوسه گرفت از لب شراب آلود

فغان که شرم محبت امان نداد مراکه دیده آب دهم زان رخ حجاب آلود

ز بخت خفته مکن شکوه در طریقت عشقکه بخت خفته در اینجاست چشم خواب آلود

مگر در آینه جام عکس خود را دیدکه رنگ عارض ساقی است آفتاب آلود

هزار خانه رساند به آب در یک دمرخی که از عرق شرم شد گلاب آلود

شراب صرف بود زهر ناتوانان راخوشم که لطف نکویان بود عتاب آلود

به گریه کوش که از داغ می نگردد پاکبه هیچ آب دگر دامن شراب آلود

ز خار وخس نفس برق بیشتر سوزدبه هیچ جا نرسد در سفر شتاب آلود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بشوی از دل صائب غبار غم زان پیشکه آب لعل تو از خط شود تراب آلود

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине