دل میتپد مگر خبر یار میرسد
Что такое газель?
Газель: лирическое стихотворение из бейтов (двустиший) на одну рифму. Последний бейт — макта: в нём поэт называет свой тахаллус.
دل میتپد مگر خبر یار میرسدجان در تردد است که دلدار میرسد
از چشمخانهٔ رخت برون میبرد غبارگویا که بوی پیرهن یار میرسد
ای باغبان ز باغ برون رو که وصل گلیک روز هم به مرغ گرفتار میرسد
چون درد من رسد به دوا کز هجوم شوقدل میرود ز دست چو دلدار میرسد
با خاکسار خویش چنین سرگردان مباشاز آفتاب فیض به دیوار میرسد
شبزندهدار باش که شبنم به آفتاباز آبروی دیده بیدار میرسد
رزق آنچنان خوش است که شیرین فتد به دستزهرست روزیی که به یکبار میرسد
جانی که میبرد دل ما از قساوت استاینجا به داد آینه زنگار میرسد
از کار من گره نگشوده است هیچ کسگاهی به داد آبلهام خار میرسد
مستان ز فیل مست محابا نمیکنندزور فلک به مردم هشیار میرسد
Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. خواهد رسید رتبه صائب به مولویگر مولوی به رتبه عطار میرسد
Hicr dərdindən əgər olsa ürək yara, yetər,Döyünər qəlbinə vaxt, yar xəbəri yara yetər.
Qəlb evindən çəkilər birdəfəlik qəmlə kədər,Dilbərin köynəyinin ətri edər çarə, yetər.
Sən də tərk eylə bağı, güllər açıb, ey bağban,Bəlkə, gül vaxtı əlim bir daha dildara yetər.
Qəlbimin dərdlərinin dərmanıdır – yara çatım,Kim keçər candan əgər, bil ki, o gülzara yetər.
Külə dönməkliyini sən özünə dərd eləmə,Günəşin şöləsinin təsiri divara yetər.
Gecələr gözlərini yumma, günəş arzulasan,Şəbnəmi gör, o, oyaq qalmaq ilə hara yetər.
Ruzi az-az ələ düşsə, daha ləzzətli olar,Aza qayil olanın əlləri xalvara yetər.
Düyünə düşdü işin, silmə ürəkdən ümidi,Kim ki, səy etsə, tufandan o, çəmənzara yetər.
Məst olan məstə nəzarət edə bilməz heç vaxt,Fələyinsə zoru ancaq yenə hüşyara yetər.
Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Mövləvi rütbəsi, Saib, sənə ol vaxt yetişər,O zaman Mövləvi də rütbeyi-Əttarə yetər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saib-qezel-4085
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Dəli könül, nə divanə gəzirsən,Bivəfa dilbərdən sənə yar olmaz.
Gəraylı: Fələk, sənə nə adətdirFələk, sənə nə adətdir,Ayrılmaq yarı yarından,
Yalvara-yalvaraYarım çıxıb yaylaqlara,Qaldım, yalvara-yalvara.
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməNeyləyim, covr eləyir cərxi-cəfakar mənə,Göndərib hər nə qədər covr, sitəm var, mənə.