فال وصال او دل رنجور می‌زنداین شمع گشته بین که در سور می ‌زند

با شهپری که پرتو مهتاب برق اوستشوقم صلا به انجمن طور می‌زند

در سینه عمرهاست که زندانی من استرازی که بوسه بر لب منصور می‌زند

آن کس که خرمن ز ثریا گذشته استاز حرص دست در کمر مور می‌زند

مردی و از سرشت تو این خوی بد نرفتخاک تو مشت بر دهن گور می‌زند

جوشی به ذوق خود چو می ناب می‌زنمنشنیده‌ام که عقل چه طنبور می‌زند

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بر اوج فکر خامه صائب مپرس چیستکبکی است خنده بر کمر طور می‌زند

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов