یک شب نمی رود که دل از جا نمی رودآهم به سیر عالم بالا نمی رود

جایی نمی روی که دل بدگمان منتا بازگشتن تو به صد جا نمی رود

آب حیات آتش افسرده، دامن استمجنون عبث به دامن صحرا نمی رود

ای اشک شوخ چشم، به رفتن شتاب چیستیوسف چنین ز پیش زلیخا نمی رود

از دل نبرد تلخی زهر فراق، وصلزنگ از سرشت شیشه به صهبا نمی رود

کی می روم به عالم هشیاری از جنونکز کیسه ام هزار تماشا نمی رود

ما را مبر به کعبه که مستان عشق راجز پای خم به جای دگر پا نمی رود

زان روی آتشین که دو عالم کباب اوستدود از کدام خانه به بالا نمی رود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب اگر به سایه طوبی وطن کنماز پیش چشمم آن قد رعنا نمی رود

Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.

Bədgüman könlüm azı yüz yeri əldən salacaq,Bu ümid ilə ki, bəlkə, tuta səndən o, xəbər.

Ətəyi sanki həyat çeşməsidir qəmlilərin,Bu səbəbdəndi ki, Məcnun dəxi səhraya gedər.

Getmərəm Kəbəyə mən, çünki bu eşqin xumarıGedəcək, meylə dolu meyxanadan getsən əgər.

Ey axan göz yaşı, bir söylə, nədir bunca şitab?Yusif etməzdi bu sürətlə, inan, Misrə səfər.

Vəslə mümkünmü silə qəlbdən hicran zəhərin?Ləkəli şişəyə mey də eləməz əslə əsər.

İki dünyanı kabab eylədi o gül yanağın,Tüstüsü çıxmayan ev varmı bu aləmdə məgər?

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Salsa Saib başıma bir də vətən kölgəsini,Vəslə yetmiş kimi xoşbəxt olaram mən o səhər.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О разлуке