چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود

صد پیرهن عرق کند از شرم، ماه مصریک عقده گر ز بند قبای تو وا شود

این شیوه ها که من زمیان تو دیده اممشکل به صد عبارت نازک ادا شود

بگشای لب که آب شود گوهر از حجاببنمای رخ که آینه محو صفا شود

آب گهر به چشم صدف اشک حسرت استآنجا که لعل او به شکر خنده وا شود

خط شکسته است مرا خط سرنوشتبال هما به طالع من بوریا شود

محراب صبح، گوشه ابرو بلند کردساقی مهل نماز صراحی قضا شود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. هر کس به ذوق معنی بیگانه آشناستصائب به طرز تازه ما آشناست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви