از گرمی اشکم صف مژگان گله داردزین آبله‌پا خار مغیلان گله دارد

بر در یتیم است صدف دامن مادریوسف عبث از تنگی زندان گله دارد

تاریک شود خانهٔ آیینه ز جوهرحیران جمال تو ز مژگان گله دارد

این خواب به صد دولتِ بیدار نبخشنددل گرچه ازان نرگس فتان گله دارد

مقراض سر سبز بود خندهٔ بی‌وقتاز رخنه لب پستهٔ خندان گله دارد

از اختر خود زیر فلک شکوهٔ نادانماند به غریقی که ز باران گله دارد

درمانش همین است که با درد بسازددردی که ز ناسازی درمان گله دارد

هر صبح فلک دفتری از شکوه گشایدپیوسته سیه کاسه ز مهمان گله دارد

چون دانه بی‌مغز بود پوچ کلامشهر شوره زمینی که ز دهقان گله دارد

چون دست عروسان به نگارست سزاوارپایی گه ز بیداد مغیلان گله دارد

ما و گله از تلخی دشنامِ تو هیهاتحرفی است که مور از شکرستان گله دارد

چون سبز شود بخت من سوخته جاییکز بخت سیه چشمه حیوان گله دارد

تن داد به همدستی دیو از دل سنگیناز خاتمِ بی‌مهرِ سلیمان گله دارد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. در عالم حیرت بود آرامی اگر هستصائب عبث از دیدهٔ حیران گله دارد

İsti göz yaşın axar səf-səf, o müjgan incir,Ayağın olsa qabar, xari-muğilan incir,

Hir kiçik dürrə sədəf qoynun açar bir anatək,Bəs nədəndir ki, sıxar Yusifi zindan, incir?

Aynaya cövhəri çəksən, qaralar qəlbi onun,Kirpiyi kölgə salar, yar üzü bundan incir.

Yuxulu gözlərini yüz gözə verməm mən, inan,Nə edib qəlbimə o nərgizi-məstan, incir?

Qayçı ot üstə açar ağzını hey qəh-qəh ilə,Püstə ağzın açaraq olmasa xəndan, incir?

Kim giley eyləyərək danlasa bəxt ulduzunu,Sanki dəryada batır, amma yağışdan incir,

Yaxşı dərman budu ki, dərdə boyun əyməyəsən,Dərd əgər əysə səni, onda da dərman incir.

Çürümüş toxmu şoran torpağa əkməz dehqan,Torpağın qəlbi yanar, sonra da dehqan incir.

Sən acı söz də desən, incimərəm ömrümdə,De, şəkər versə qarışqaya bir insan, incir?

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Heyrət ilə baxıram yarın ala gözlərinə,Çünki Saib o gülə olmasa heyran, incir.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе